De eerste wedstrijd op de vernieuwde Bosbaan is een feit. Op 30 en 31 mei werd de ARB (Amsterdamsche Roeibond) gevaren. Mogelijk doordat het de eerste wedstrijd op de vernieuwde baan was, liepen de aanmeldingen storm. Dit zorgde ervoor dat enkele velden vooraf al werden geannuleerd, waaronder dat van Joyline op zaterdag. Daarnaast werden er, naast de voorwedstrijden, vrijwel alleen A-finales gevaren en in veel gevallen zelfs alleen finales.
Op zaterdag moeste we vroeg uit de veren maar gelukkig stond de botenwagen al klaar op de Bosbaan. Carmen startte deze ochtend samen met Pien, roeister van Boreas uit Zwolle, in het VB2x-veld. Je zou zeggen: alles is gerenoveerd en klaargemaakt voor het WK, dus alles is gesmeerd en functioneert optimaal. Helaas bleek dat niet het geval. De eerste wedstrijd liep al twaalf minuten vertraging op doordat de vlotten niet wilden uitschuiven.
Gelukkig had dit voor Carmen en Pien geen gevolgen, behalve dat zij drie meter meer moesten varen. Dat deden ze overigens uitstekend. Het was een zeer spannende racee tegen onze zuidelijke buren van RV Pampus. Na 1500 meter stuivertje wisselen wisten zij hun boot ervoor te gooien en daarmee de derde tijd neer te zetten. Op naar de A-finale.
Na lang wachten was het zover. Opnieuw de boot in en de baan over. Helaas bleek deze finale iets te sterk voor hen, waardoor zij genoegen moesten nemen met een zesde plaats.
Om 17.55 uur mocht Olaf dan ook eindelijk aan de start verschijnen met Wessel in het HE2x-veld, eveneens een combinatie met Boreas.
Het oproeien verliep niet optimaal. De smalle baan, gecombineerd met veel andere boten — achten, vieren en motorboten — zorgde voor onrustig water. Dit gold overigens voor iedereen gedurende het hele weekend.
Een sterke start met een vijftal goede halen werd gevolgd door een behoorlijke snoek, waardoor zij direct achter de feiten aanliepen. Snel oppakken en knallen, er was immers nog 1800 meter te gaan.
Haal voor haal liepen ze weer wat in. Door slim te spelen met opzetjes lagen ze al snel voor Skoll, waarna ook Theta werd ingehaald. De roeiers van Okeanos en Skadi bleken een behoorlijk maatje te groot. Olaf en Wessel moesten daardoor genoegen nemen met een vierde plaats, wat voor een eerste gezamenlijke wedstrijd in het HE2x-veld een zeer nette prestatie is.
Op zondag stonden we opnieuw vroeg langs de baan. Om 9.00 uur mocht Quint als eerste starten in de voorwedstrijd van het HN1x-veld.
Het was vrijwel windstil, er waren geen motorbootjes en alleen skiffs op het water. Ideale omstandigheden om op te roeien. Tijdens het oproeien kregen we bovendien gezelschap van enkele Pontos-supporters. Hedwieg en Ferry fietsten de hele dag enthousiast mee langs de baan en beleefden zo hun eigen fanatieke wedstrijdverleden opnieuw.
Door het grote aantal inschrijvingen moest Quint eerste worden of de tijdsnelste tweede plaats behalen. Een behoorlijke uitdaging. Vol goede moed vertrok hij vanaf de start en met succes. Met een strakke race en een mooi gevecht met de roeier van Panta Rhei kwam hij als derde over de finish in een tijd van 8:01,6. Daarmee verbeterde hij opnieuw zijn persoonlijk record. 
Vlak daarna vertrokken ook Joyline en Carmen in het VN2x-veld. Vooraf waren de spanningen hoog, wat kunnen wij doen in dit veld? Na 500meter was dit wel duidelijk 7 seconde voor op de rest, dit hebben ze zeer netjes vol weten te houden en uit te bouwen naar bijna 10 seconde!
Voor Olaf stond alleen een A-finale op het programma. Zes roeiers in het HE1x-veld, waarvan vijf onbekende tegenstanders die allemaal al de nodige prijzen hadden gewonnen. Het zou dus zeker geen makkelijke race worden.
Hij vertrok als een sneltrein uit de start en lag na 500 meter keurig op kop. Deze positie wist hij vast te houden tot aan de 1500 meter. Achter hem wisselden de posities voortdurend, wat voor een spannende race zorgde.
De roeier van de Alkmaarse had het waarschijnlijk 1500 meter rustig aan gedaan, of bleek simpelweg over een indrukwekkende sprint te beschikken. In de laatste 500 meter kwam hij steeds dichterbij.
Olaf kan uitstekende constante races varen, maar een eindsprint is niet per se zijn grootste kwaliteit. Op ongeveer 200 meter voor de finish kwam de Alkmaarsche roeier langszij en wist uiteindelijk zelfs voorbij te schuiven.
Met slechts 1,5 seconde verschil liep Olaf een blik mis. Wel roeide hij met 7:04,3 een nieuw persoonlijk record.
Vervolgens was het de beurt aan Joyline en Carmen in de A-finale van het VN2x-veld.
Langs de baan werd weer fanatiek aangemoedigd. Na 100 meter lagen de boten nog dicht bij elkaar, waaronder die van Gyas uit Groningen. Carmen en Joyline wisten hun boot echter steeds beter te laten lopen en konden zelfs nog een sterke eindsprint inzetten.
Hierdoor lieten zij Gyas en Argo achter zich en roeiden zij naar een prachtige tijd van 7:45,2. Dat was goed voor een knappe vierde plaats.
Een lang weekend met weinig blikken, maar met heel veel ervaringen, leerpunten en persoonlijke records.
Nog één weekend rust, en daarna vier weken achter elkaar knallen richting het einde van het seizoen!