Twee jaar terug zijn we voor de eerste keer naar Rotterdam gegaan om vanaf roeivereniging Rijnmond de stad uit te varen en een tocht van 24 kilometer te roeien over de naamgever van de stad: het riviertje "De Rotte". Begin dit jaar besloot de toercommissie op herhaling te gaan, en in dier voege vertrok op 19 juli jl. een select gezelschap van 13 Pontosleden 's ochtends naar Rotterdam. Om 12 uur werden we verwacht, en de meesten van ons waren er al om kwart voor 12; een enkeling had het startpunt al om half 12 bereikt.
We werden allerhartelijkst ontvangen, en bij een kopje koffie werd ons op heldere wijze de route toegelicht. Naast de Pontosleden roeiden een lid van r.v. de Laak (Frank Bijl) en twee leden van r.v. Rijnmond mee: Loes Bijl — tevens organisator van de tocht — en haar gade Tom Riedstra.
De tocht is 24 kilometer lang, volgt de meanderende Rotte tot op de Rottemeren en eindigt weer bij r.v. Rijnmond. Rotterdam wordt overigens snel verlaten, en al snel kom je in landelijke sferen. Het andere waterverkeer bestond uit plezierboten, sloepen en een enkele subber.
Gelukkig waren er onderweg genoeg, speciaal voor roeiers aangelegde wisselplekken, want met een temperatuur van 30 graden was het roeien geen sinecure en konden oververhitte roeiers het roertouw bedienen. Bij de bruggen was het opletten geblazen, want deze werden bevolkt door jongetjes in te grote zwembroeken die zich onder luid gejoel in het water lieten plonzen. Bij een van de bruggen werd met waterplanten gegooid, en een dot belandde in de nek van mijn broer Frank Bijl. Gelukkig was dit de enige dissonant in deze hete tocht. 
Lunch bij de Roerdomp en een geslaagde terugkeer
Halverwege gingen we lunchen bij de Roerdomp, en na een — voor sommigen van ons — uitgebreide lunch keerden we terug naar ons uitgangspunt.
Uit de appjes die na afloop werden verstuurd, bleek dat men erg had genoten van de dag, en van meerdere zijden werd aangedrongen dit evenement volgend jaar te herhalen. Deze tocht is door haar lengte en de eenvoudige mogelijkheden om van stuurmens te wisselen ook voor de wat minder geharde roeier geschikt. Wat mij betreft mag een volgende keer de zon wel wat minder haar best doen…
Onze dank gaat natuurlijk uit naar Loes Bijl, mijn zus, en Louise Schipper, die met hun niet aflatende inzet deze dag mogelijk hebben gemaakt.
Frits Bijl 